Jaah ik lig nu al weer 2 dagen op de bank bij mijn ouders, dus het is nu wel tijd om dit eens even te vermelden:
De tweede operatie is eigenlijk wel goed gegaan, afgezien wat kleine dingetjes:
Om 9 uur moest ik me melden op de afdeling A2(de dagafdeling), in het RKZ.
Maaike bracht mij heen en terwijl we als het ware ingechecked werden werd even de vragen lijst doorgenomen: Ergens allergisch voor? Ja Dille en vroeger kiwi, maar dat eet ik niet meer. Je zag direct al de alarm bellen rinkelen en er werd gedaan alsof ik iets verkeerds had gezegd. En ja dat was ook zo: als je ene kiwi allergie hebt, is de kans groot dat je niet tegen latex kan en de operatie kamers zijn in het midden van de dag niet meer latexvrij… Dit had in het anestesie raport moeten staan, maar daar stond helemaal niks.(een pagina verder stond het duidelijk in de rechter bovenhoek, maar dit terzeide.)
Na een uur wachten werd duidelijk dat de operatie niet werd gecancelled, want me wond was ook verzorgd de vorige keer met latex handschoenen.
Ik zou volgens de planning om 11 uur naar de OK gaan, maar ik mocht wachten…
En wachten…
Want er was een spoedje tussen gekomen en de rest liep lkkr uit. Uiteindelijk ben ik rond 3e, dus na 4 uur wachten naar boven gebracht.
Ik kreeg ene ruggen prik en ze hadden me een halve ampul gegeven want de operatie zou maar 20 minuten duren. Net zoals bij de vorige keer kan je bij mij dat x 3 doen en dan heb jke de daadwerkelijke tijd, maar ala.
De schroefjes werden gelokaliseerd en de chirurgen begonnen vol goede moed. Maar na de eerste 4 schroeven ging het minder leuk. Want van de eerste 4 schroeven wouden 2 al niet van zijn plek, vast en dol gedraaid. De boor werd besteld en ondertussen gingen ze door met de overige 11 schroeven.
Ondertussen was het een komen en gaan van anaesthetisen, wat het wel gezellig maakte. Uiteindelijk kregen ze alle schroeven eruit, met een beetje gehammer en geweld behalve die 2. De boor werd gereed gemaakt en ze begonnen vol goede moet met boren. Net zoals bij de vorige keer had ik al weer aardig wat gevoel terug en alles was al begonnen met tintelen.
Ik heb daar een melding van gemaakt en dat ik het voelde wat ze aan het doen waren. Er werd even gekeken en ik had het alleen ter hoogte van mijn bod en niet oppervlakkig, dus op de huid, dus was het het slimst om even snel het af te maken.
Een schroef werd losgeboord en kon er toen uitgedraaid worden, de andere hebben ze de kop afgeboord en de rest laten zitten. Als ik last krijg van de rest moeten ze dat eruit boren, en dan boren ze ook veel bot mee, waardoor even snel de afweging werd gemaakt dat de kans veel te klein was dat ik er last van zou krijgen dan van de uiteindelijke ingreep.
Ik werd snel dichtgenaaid en het bed kwam er weer aan, waar ze me naar over zouden glijen. Ondertussen werd mijn been omwonden en de chirurg constateerde dat ik hem zo ongeveer zelf weer in de lucht kon houden, dus dat de ruggenrpik eigenlijk in mijn bene was uitgewerkt. Dus ik zei direct zullen we het even proberen en ja hoor ik kon mijn been al op eigen kracht de lucht in houden, terwijl ik nog op de operatie tafel lag…
De OK verplegers keken nogal verbaasd, waaruit ik opmaakte dat het eigenlijk nooit echt voorkomt…
En ik glij over naar mijn bed en werderom waren ze verbaast hoeveel ik al mee kon helpen en dit keer zeiden ze dat ook.
Ik kwam daarna bij de uitslaap kamer en er werd melding gemaakt over dat mijn moteriek al eigenlijk weer helemaal terug is en dat ik pijn op mijn bot heb. De bladderscanner kwam om de hoek zetten en in mijn blaas zat redelijk vol. Maar aangezien ik al zoveel moteriek al were had hadden ze geen zin om me te drainen, oftewel een katherter, dus daar was ik wel erg blij mee 
In het anestesie rapport stond niks over extra verdoving vanwege het voorval van de vorige keer. Oftewel ik mocht alleen maar paracetamol (en ik had om 10 uur 2 parasetamolletjes gehad om een verdovingslevel op te bouwen, maarja na 4 uur is daarvan het meeste wel uitgewerkt/uitgeplast.
Dus ik kreeg infus paracetamol en that’s it. (Nu wil ik ook geen morfine, want dat vind ik niks).
Terug op dedagbehandeling was ik nog de enige en kreeg ik 2 boterhammen! Ja eindelijk wat eten!
De verpleegster daar kwam even melden dat zodra ik had geplast dat ik weg mocht (dat is de laatste functie die door een ruggenprik wordt verlamd, dus hij is helemaal uitgwerkt als je kan plassen). Wat ik gelukkig al snel kon en ik kon maaike bellen of ze me wou ophalen!
Maar de verpleegster vond het niet verstandig dat ik met alleen maar parasetamol naar huis werd gestuurd en ging het even vragen en ja hoor ik kreeg er Diclofenac bij, dat was tenminste al iets. En daarna lkrk naar het huis van mijn ouders en daar lig ik nu al 2 dagen op de bank!
Hieronder enkele foto’s van mijn wondjes en van de “oogst”
ik zelf was wel teleurgesteld over de hoeveelheid, maar eigenlijk de rest die het ziet is onder de indruk en ja het zat natuurlijk allemaal in een klein gedeeltetje.
[image:1899:l][newline][image:1898:l][newline] [image:1897:l][newline][image:1895:l][newline][image:1900:l]
Verder:
22 november, vanaf 20:00 verjaardag van deze krupele in de grebberstraat! Wie wil komen, kom lkkr een biertje pakken!
Leave a Reply